Uroczyste przekazanie

06.06.2011 r. oficjalne, uroczyste przekazanie Pefo w siedzibie sponsora firmy Grupy Kapitałowej Vectra w Gdyni. Pierwsze relacje w telewizji w programie informacyjnym TVN24, w programie I TVP – Teleexpresie, radiu, w prasie lokalnej i serwisach internetowych. Niestety po przekazaniu i po moim niefortunnym upadku w Gdyni, po którym, jak się później okazało złamałam rękę, Pefo zamiast ze mną do domu wrócił do Katowic. To był jeden z najtrudniejszych okresów mojego życia. Chociaż tak krótko ze sobą byliśmy, a tak bardzo odczuwałam jego brak…

Oficjalne przekazanie Pefo

 

Pierwszy wspólny miesiąc

Pierwszy wspólny miesiąc w Warszawie we dwoje. Wzajemne coraz lepsze poznawanie siebie, swoich nawyków i przyzwyczajeń, oczekiwań i pragnień. Przełomem we wspólnych relacjach, zaufaniu było majowe oberwanie chmury. Wystarczyło parę metrów od tramwaju do metra by zmoknąć do suchej nitki. Przemoczone aparaty słuchowe przestały działać jeden po drugim, nie miałam wyjścia powiedziałam: Pefo zaprowadź mnie do domu. Musisz to zrobić, bo ja nic nie słyszę. Pefo stanął na wysokości zadania. Przemoczeni, ale cali i bezpieczni dotarliśmy do domu. Od tej chwili stało się dla mnie jasne, że na Pefo mogę polegać zawsze i wszędzie bez względu na okoliczności…

Wspólne początki...

Kurs adaptacyjny w Katowicach trwał tydzień i był bardzo intensywny wiele się działo… rano wykłady teoretyczne, popołudniu zajęcia praktyczne z psem i tak dzień w dzień… Na kursie zdobyłam niezbędną wiedzę, to tutaj pod okiem czujnych trenerów stawiałam pierwsze nieporadne kroki w duecie z Pefo, wtedy też poznałam Oskara i Andżelę, którzy podobnie jak ja odbywali kurs, dobrze że byli bo we dwójkę, a właściwie w trójkę zawsze raźniej…

Od czego wszystko się zaczeło...

Wszystko zaczęło się od moich marzeń i ogromnego pragnienia posiadania psiego przyjaciela, towarzysza i pomocnika… Szukając w Internecie informacji o psich pomocnikach pomagających osobom niesłyszącym krok po kroczku, o czym jeszcze wtedy nie wiedziałam, zaczęłam realizować jedno ze swoich marzeń… bo miałam świadomość, że są w Polsce psy asystujące osobom niewidomym, czy poruszającym się na wózku, ale czy są takie które pomagają osobom niesłyszącym? Niestety nie znalazłam żadnej wiadomości o polskim psie sygnalizującym dźwięki, mimo wszystko po zapoznaniu się z informacjami na stronach internetowych fundacji, które zajmują się szkoleniem psów asystujących postanowiłam napisać e-maila do jednej z nich tej która mimo, że nie była najbliżej Warszawy, to jednak jej strona internetowa  najbardziej zaspokoiła moją ciekawość i najbardziej przypadła mi do gustu. Ponadto intuicja podpowiadała mi, że to jest właśnie ta fundacja, której szukałam… 30.03.2010 r. wysłałam e-maila z wiadomością … w odpowiedzi dostałam kilkustronicowy wniosek o przyznanie psa asystującego wypełniłam, wysłałam i cierpliwie czekałam… kiedy myślałam, że już nic z tego nie będzie dostałam telefon z zaproszeniem na wystawę psów  w Poznaniu 06.11.2010 r. Namówiłam moją serdeczną przyjaciółkę Jolę i razem zjawiłyśmy się w Poznaniu, gdzie miałam okazję po raz pierwszy zobaczyć na żywo pokaz psów asystujących, który poprowadzili beneficjenci fundacji. Przyznam szczerze, że umiejętności psów zrobiły na mnie niesamowite wrażenie, wtedy też miałam przyjemność poznać prezes fundacji DOGIQ panią Anetę Graboś, która po rozmowie zaprosiła mnie na dzień otwarty fundacji do Katowic…